تبليغات
نظر سنجی

نظر شما در باره سایت و خدمات آن جیست؟ 

       

صفحات

۱۳۹۲/۵/۹ تعداد بازدید: ۱۷۰۹

لنفوم هوچکین

 نوعی سرطان سیستم ایمنی بدن که با وجود سلول‌های خاص به نام سلول رید- اشتنبرگ مشخص می‌شود. دو نوع عمده لنفوم هوچکین شامل نوع کلاسیک و نوع ندولر با غلبة لنفوسیتی است. علایم بیماری شامل بزرگی بدون درد غدد لنفاوی، طحال و سایر اعضای سیستم ایمنی است. علایم به‌صورت تب، کاهش وزن، خستگی و تعریق شبانه است. به آن بیماری هوچکین نیز می‌گویند

نکات کلیدی برای این بخش‌

  • لنفوم هوچکین بزرگسالان بیماری است که در آن سلول‌های بدخیم (سرطانی) در سیستم لنفاوی شکل می‌گیرند.
  • دو نوع اصلی لنفوم هوچکین وجود دارد: کلاسیک و لنفوسیت‌های ندولار (گره‌دار) -غالب.
  • سن، ‌جنس و عفونت اپشتاین - بار می‌تواند در خطر ابتلا به لنفوم هوچکین بزرگسالان تأثیر می‌گذارد.
  • نشانه‌های احتمالی لنفوم هوچکین بزرگسالان شامل تورم غدد لنفاوی، تب، عرق شبانه و کاهش وزن است.
  • تست‌هایی که برای بررسی غدد لنفاوی موجود هستند، برای شناسایی (پیدا کردن) و تشخیص لنفوم هوچکین بزرگسالان مورد استفاده است.

برخی عوامل بر پیش‌آگهی (شانس بهبودی) و گزینه‌های درمان تأثیرگذار است.

لنفوم هوچکین بزرگسالان بیماری است که در آن سلول‌های بدخیم (سرطانی) در سیستم لنفاوی شکل می‌گیرند.

لنفوم هوچکین بزرگسالان نوعی سرطان است که در سیستم لنفاوی، ‌یعنی بخشی از سیستم ایمنی بدن به‌وجود می‌آید.

سیستم لنفاوی از موارد زیر ساخته شده است:

  • غدد لنفاوی: بی رنگ، ‌مایع آبکی که از طریق سیستم لنفاوی سفر می‌کند و گلبول‌های سفید خون به نام لنفوسیت را حمل می‌کند. لمفوسیت‌ها از بدن در برابر عفونت‌ها و رشد تومور محافظت می‌کنند.
  • عروق لنفاوی: شبکه‌ای از لوله‌های نازک است که جمع‌آوری لنف را از نقاط مختلف بدن و بازگشت آن را به جریان خون بر عهده دارد.
  • گره لنفاوی: سازه‌های کوچک، لوبیا شکل که لنف را فیلتر کرده و سلول‌های سفید خونی را ذخیره می‌کند که برای کمک به مبارزه با عفونت و بیماری هستند. گره‌های لنفاوی در امتداد شبکه عروق لنفاوی یافت شده در سراسر بدن واقع شده است. خوشه‌هایی از گره‌های لنفاوی در زیر بغل، ‌لگن، گردن، شکم و کشاله‌ران هستند.
  • طحال: عضوی است که لنفوسیت‌ها را می‌سازد، ‌خون را فیلتر می‌کند، سلول‌های خون را ذخیره می‌کند، سلول‌های خونی قدیمی‌را از بین می‌برد. و در سمت چپ شکم نزدیک معده واقع شده است.
  • تیموس: عضوی است که در آن لنفوسیت رشد کرده‌ و تکثیر می‌شود. تیموس در قفسه سینه در پشت سینه است.
  • لوزه‌ها: دو توده کوچک از بافت لنفاوی در پشت گلو. لوزه‌ها لنفوسیت‌ها را تولید می‌کنند.
  • مغز استخوان: بافت نرم، اسفنجی در مرکز استخوان‌های بزرگ است. مغز استخوان به تولید سلول‌های سفید خون، ‌سلول‌های قرمز خون و پلاکت‌ها می‌پردازد.

تشریح سیستم لنفاوی، ‌عروق لنفاوی و ارگان‌های لنفاوی شامل گره‌های لنفاوی، ‌لوزه‌ها، ‌تیموس، ‌طحال و مغز استخوان را نشان می‌دهد. غدد لنفاوی (مایع روشن) و لنفوسیت‌ها از طریق عروق لنفاوی و به گره‌های لنفاوی که در آن لنفوسیت مواد مضر را نابود می‌نماید، ‌سفر می‌کند. لنف از طریق ورید بزرگ نزدیک قلب وارد خون می‌شود.

اکثر لنفوم‌های هوچکین از نوع کلاسیک هستند. نوع کلاسیک به چهار زیرگروه زیر تقسیم می‌شود:

  • لنفوم هوچکین گره‌دار اسکلروزان.
  • لنفوم هوچکین مخلوط بافت سلولی.
  • لنفوم هوچکین کاهش لنفوسیت.
  • لنفوم هوچکین لنفوسیت غنی کلاسیک.

سن، جنس و عفونت اپستاین - بار می‌تواند در خطر ابتلا به لنفوم هوچکین بزرگسالان تأثیر می‌گذارد.

هر چیزی که باعث افزایش خطر گرفتن بیماری باشد یک عامل خطر نامیده می‌شود. داشتن یک عامل خطر به این معنا نیست که شما را مبتلا به سرطان بکند؛ نداشتن عوامل خطر به این معنا نیست که شما مبتلا به سرطان نمی‌شوید. افرادی که فکر می‌کنند که ممکن است در معرض خطر است باید در این مورد با دکتر خود صحبت کنید. عوامل خطر لنفوم هوچکین بالغ شامل موارد زیر است:

  • در بزرگسالی یا میانسالی بودن
  • مرد بودن
  • آلوده به ویروس اپشتین - بار بودن
  • داشتن خویشاوند درجه اول (پدر، مادر، خواهر و یا برادر) مبتلا به لنفوم هوچکین.

بارداری یک عامل خطر برای لنفوم هوچکین نیست.

علائم احتمالی لنفوم هوچکین بزرگساای شامل تورم غدد لنفاوی، تب، ‌عرق شبانه و کاهش وزن است.

اینها و سایر علائم ممکن است با لنفوم هوچکین بالغ ایجاد شود. شرایط دیگر‌ نیز می‌توانند علائم مشابه داشته باشند. اگر هر یک از مشکلات زیر را دارید با یک پزشک مشورت کنید:

  • تورم غدد لنفاوی بدون درد، ‌در گردن، زیربغل یا کشاله‌ران.
  • تب بدون هیچ دلیل شناخته شده
  • عرق شبانه.
  • کاهش وزن بدون هیچ دلیل شناخته شده
  • خارش پوست
  • احساس خستگی بسیار

تست‌هایی که برای بررسی غدد لنفاوی موجود هستند، برای شناسایی (پیدا کردن) و تشخیص لنفوم

هوچکین بزرگسالان مورد استفاده است.

آزمایشات و روش‌های زیر می‌توانند استفاده شود:

  • بررسی فیزیکی و تاریخچه: بررسی بدن برای بررسی نشانه‌های عمومی‌سلامت، از جمله برای چک کردن علائم بیماری، مانند توده یا هر چیز دیگری که به نظر می‌رسد غیرمعمولی باشد. سابقه بیماری‌های گذشته بیمار و درمان نیز گرفته شود.
  • شمارش کامل سلول‌های خونی(CBC): روشی است که در آن نمونه‌ای از خون گرفته شده و برای موارد بررسی می‌شود:
  • تعداد سلول‌های قرمز خون، ‌سلول‌های سفید خون، ‌و پلاکت‌ها.
  • میزان هموگلوبین (پروتئینی است که حامل اکسیژن می‌باشد) در سلول‌های قرمز خون.
  • بخشی از نمونه ساخته شده با فعالیت سلول‌های قرمز خون.

شمارش کامل سلول‌های خونی(CBC). خون با فروکردن یک سوزن به ورید گرفته شده و اجازه می‌دهد جریان خون به داخل لوله جمع‌آوری شود. نمونه خون به آزمایشگاه فرستاده می‌شود و سلول‌های قرمز خون، سلول‌های سفید خون و پلاکت‌ها محاسبه می‌شود. سی‌بی‌سی برای تشخیص، آزمایش و نظارت بر بسیاری از شرایط متفاوت استفاده می‌شود.

سرعت رسوب: روشی است که در آن نمونه خون کشیده شده و برای میزانی که در آن سلول‌های قرمز خون در لوله آزمایش ته‌نشین می‌شوند، ‌بررسی می‌گردد. ‌

مطالعات شیمی‌خون: روشی است که در آن نمونه خون برای اندازه گیری مقادیر معینی از مواد آزاد شده در خون توسط ارگان‌ها و بافت‌ها در بدن بررسی می‌شود. مقدار غیرمعمول (بالاتر یا پایین‌تر از حد نرمال) از ماده می‌تواند نشانه‌ای از بیماری در اندام یا بافتی که آن را می‌سازد، ‌باشد.

بیوپسی غده لنفاوی: نمونه‌برداری تمام یا بخشی از غده‌های لنفاوی. یکی از انواع زیر از نمونه‌های بیوپسی ممکن است انجام شود:

  • نمونه برداری باز: برداشتن کل گره‌های لنفاوی.
  • شکافی در محل نمونه‌برداری: برداشتن بخشی از گره‌های لنفاوی.
  • نمونه برداری با سوزن کلفت: برداشتن بخشی از گره‌های لنفاوی با استفاده از سوزن کلفت. نمایش پاتولوژی بافت زیر میکروسکوپ به دنبال سلول‌های سرطانی، ‌به ویژه سلول‌های رید- اشترنبرگ. سلول‌های رید - اشترنبرگ در لنفوم هوچکین کلاسیک مشترک هستند. ]

سلول رید- اشترنبرگ. سلول‌های رید- اشترنبرگ‌بزرگ هستند، لنفوسیت‌های غیرطبیعی که ممکن است بیش از یک هسته داشته باشد. این سلول‌ها در لنفوم هوچکین یافت شده‌اند.

ایمونوفنوتیپ: آزمونی که در آن سلول‌ها در نمونه‌ای از خون یا مغز استخوان در زیر میکروسکوپ برای پیدا کردن اینکه آیا لنفوسیت بدخیم (سرطان) از لنفوسیت بی یا لنفوسیت تی شروع شده است.

برخی عوامل تأثیرگذار پیش‌آگهی (شانس بهبودی) و گزینه‌های درمان.

پیش‌آگهی (شانس بهبودی) و انتخاب‌های درمانی به موارد زیر بستگی دارد:

  • علائم بیمار
  • مرحله سرطان
  • نوع لنفوم هوچکین
  • نتایج آزمایش خون
  • سن، جنس و سلامت عمومی بیمار
  • سرطان عود کننده یا مترقی.

برای لنفوم هوچکین در دوران بارداری، گزینه‌های درمان نیز بستگی دارد به:

  • خواسته‌های بیمار
  • سن جنین.

لنفوم هوچکین بزرگسالان معمولاً اگر زود پیدا شود، ‌می‌تواند درمان شود.

مراحل لنفوم هوچکین بزرگسالان

نکات کلیدی برای این بخش

  • اگر لنفوم هوچکین بزرگسالان تشخیص داده شود، ‌آزمون‌ها برای پیدا کردن سلول سرطانی در داخل سیستم لنفاوی و یا‌ گسترش در سایر نقاط بدن انجام می‌شود.
  • سه راه گسترش سرطان در بدن وجود دارد.

مراحل زیر برای لنفوم هوچکین بزرگسالان استفاده می‌شود:

  • مرحله اول
  • مرحله دوم
  • مرحله سوم
  • مرحله چهارم

لنفوم هوچکین بزرگسالان ممکن است در درمان گروه‌بندی شودکه به شرح زیر است:

  • در اوایل مساعد
  • در اوایل نامطلوب
  • پیشرفته مساعد
  • پیشرفته نامطلوب

پس از آنکه لنفوم هوچکین بزرگسالان تشخیص داده شد، ‌آزمونی برای پیدا کردن سلول سرطانی در داخل سیستم لنفاوی و یا گسترش آن به سایر نقاط بدن انجام می‌شود.

روندی که برای پیدا کردن سرطان در داخل سیستم لنفاوی و یا سایر نقاط بدن استفاده می‌شود تعیین مرحله نام دارد. اطلاعات به‌دست آمده از فرایند مرحله‌بندی برای تعیین مرحله بیماری است. این مهم است که بدانید مرحله به‌منظور طرح درمان به‌کار می‌رود. آزمایشات و روش زیر ممکن است در فرایند مرحله‌بندی استفاده شود:

  • سی.تی.اسکن: روشی است که یک سری تصاویر دقیق از مناطق داخل بدن، گرفته شده از زوایای مختلف تهیه می‌کند. این تصاویر توسط یک کامپیوتر متصل به دستگاه اشعه ایکس ساخته شده‌اند. ممکن است به رگ رنگ تزریق شود یا آن را ببلعند و برای نشان دادن با وضوح بیشتر اندام یا بافت کمک می‌کند. این روش همچنین توموگرافی کامپیوتری و یا توموگرافی کامپیوتری محوری نام دارد. برای لنفوم هوچکین بزرگسالان، ‌سی. تی. اسکن از قفسه سینه، شکم و لگن انجام می‌شود.
  • پت اسکن (اسکن توموگرافی انتشار پوزیترون): روشی برای پیدا کردن سلول‌های تومور بدخیم در بدن است. مقدار کمی رادیواکتیو از گلوکز (قند) را به ورید تزریق می‌کنند. اسکنر پت در اطراف بدن چرخش دارد و یک عکس از آن قسمتی که قند در بدن استفاده می‌شود، تهیه می‌نماید. سلول‌های بدخیم تومور در تصویر را روشن‌تر نشان داده شده است زیرا آنها از سلول‌های طبیعی فعال‌تر و قند خون بیشتر مصرف می‌کنند. ‌
  • آسپیراسیون مغز استخوان و بیوپسی: برداشتن مغز استخوان، خون و یک تکه کوچک از استخوان با قرار دادن یک سوزن توخالی در استخوان لگن خاصره یا سینه. یک متخصص پاتولوژیست مغز استخوان، خون و استخوان را در زیر میکروسکوپ می‌بیند و به دنبال نشانه‌هایی از سرطان است.
  • آسپیراسیون مغز استخوان و بیوپسی. پس از بی‌حسی یک منطقه کوچکی از پوست، ‌یک سوزن جمشیدی (طولانی، سوزن توخالی) به استخوان لگن بیمار وارد می‌شود. نمونه‌هایی از خون، ‌استخوان و مغز استخوان برای بررسی زیر میکروسکوپ برداشته می‌شود.
  • لاپاراتومی: عمل جراحی که در آن یک برش در دیواره شکم برای بررسی داخل شکم و برای نشانه‌های بیماری داده می‌شود. اندازه برش بستگی دارد به دلیل لاپاراتومی‌که در حال انجام است. گاهی اوقات از ارگان‌ها و یا نمونه بافت برداشته شده و در زیر میکروسکوپ برای علائم بیماری بررسی می‌شود. این روش تنها برای تصمیم‌گیری در مورد درمان لازم است.
  • اشعه ایکس قفسه سینه: یک اشعه ایکس از ارگان‌ها و استخوان‌ها در داخل قفسه سینه. اشعه ایکس از نوع پرتو انرژی است که می‌تواند از بدن عبور کند و بر روی فیلم برود، که برای تهیه یک عکس از مناطق داخل بدن است.
  • بیوپسی: برداشتن بافت با استفاده از یک چاقوی کوچک جراحی. پاتولوژیست با نمایش بافت زیر میکروسکوپ به دنبال سلول‌های سرطانی خواهد بود.
  • توراکوسنتز: خروج مایع از فضای بین دیواره قفسه سینه و ریه، ‌با استفاده از سوزن. پاتولوژیست با نمایش مایع در زیر میکروسکوپ به دنبال سلول‌های سرطانی خواهد بود.

برای زنان باردار مبتلا به لنفوم هوچکین، ‌آزمون‌هایی که از جنین در برابر مضرات اشعه حفاظت می‌کند، ‌استفاده می‌شود. این خدمات عبارتند از:

  • ام. آر. آی (تصویربرداری تشدید مغناطیسی): یک روش که با استفاده از آهنربا، ‌امواج رادیویی و کامپیوتر یک سری از تصاویر دقیق از مناطق داخل بدن می‌دهد. به این روش تصویربرداری هسته‌ای رزونانس مغناطیسی (NMRI) نیز گفته می‌شود.
  • سونوگرافی: روشی است که در آن امواج صوتی پرانرژی (فراصوت) به بافت‌ها یا اندام‌های داخلی منعکس شده و ایجاد انعکاس می‌کند. انعکاس یک عکس از بافت‌های بدن به نام سونوگرافی شکل می‌دهد. سه راه گسترش سرطان در بدن وجود دارد.

سه راهی که سرطان در بدن گسترش می‌یابد عبارتند از:

  • از طریق بافتسرطان به بافت طبیعی اطراف خود حمله می‌کند.
  • از طریق سیستم لنفاویسرطان با حمله به سیستم لنفاوی و عروق لنفاوی به جاهای دیگر در بدن سفر می‌کند.
  • از طریق خون استسرطان به رگ و مویرگ‌ها حمله کرده و از طریق خون به جاهای دیگر در بدن سفر می‌کند. هنگامی‌که سلول‌های سرطانی از تومور اولیه (اصلی) جدا می‌شوند و از طریق غدد لنفاوی و یا خون آلوده به جاهای دیگر در بدن سفر می‌کنند، ‌یک تومور (ثانویه) دیگر می‌تواند شکل بگیرد. به این فرآیند متاستاز گفته می‌شود. تومور ثانوی (متاستاز) همان نوع از سرطان تومور اولیه می‌باشد. برای مثال، ‌اگر سرطان پستان به استخوان گسترش یابد، ‌سلول‌های سرطانی در استخوان‌ها در واقع سلول‌های سرطانی پستان هستند. بیماری سرطان متاستاتیک سینه است، نه سرطان استخوان.

مراحل لنفوم هوچکین بزرگسالان به شرح زیر است:

  • ای: بیمار هیچ نشانه‌ای ندارند.
  • بی : بیمار علائمی‌مانند تب، ‌کاهش وزن و یا عرق شبانه دارد.
  • ایی: «ایی» مخفف اکسترانودال و به معنی سرطان در منطقه و یا ارگان دیگر غیر از گره‌های لنفاوی است و یا اینکه به بافت‌های دیگر گسترش یافته، ‌اما نزدیک مناطق مهم لنفاوی است.
  • اس : «اس» مخفف طحال و بدان معناست که سرطان در طحال قرار دارد.

مراحل زیر برای لنفوم هوچکین بزرگسالان استفاده می‌شود:

مرحله اول

مرحله اول به مرحله I و مرحله IE تقسیم شده است.

  • مرحله اول: سرطان در یک یا چند گره لنفی در یک گروه غدد لنفاوی هستند.
  • مرحله اول ایی: سرطان در خارج از گره‌های لنفاوی در یک ارگان یا منطقه است.

مرحله دوم

مرحله دوم به مرحله دوم و IIE مرحله تقسیم می‌شود.

  • مرحله دومسرطان دو یا چند گروه غدد لنفاوی در بالا یا زیر دیافراگم (عضله نازک در زیر ریه‌ها به نفس کشیدن کمک و قفسه سینه را از شکم جدا می‌کند) را دربرداشت.
  • مرحله IIE: سرطان یک یا چند گروه غدد لنفاوی در بالا یا زیر دیافراگم و خارج گره‌های لنفاوی در یک اندام یا در نزدیکی منطقه را دربرداشت.

مرحله سوم

مرحله سوم به مرحله سوم، ‌مرحله IIIE، ‌مرحله IIIS، ‌و مرحله IIIE + S تقسیم می‌شود.

  • مرحله سوم: سرطان یک یا چند گروه غدد لنفاوی در بالا و پایین دیافراگم (عضله نازک در زیر ریه‌ها به نفس کشیدن کمک و قفسه سینه را از شکم جدا می‌کند) را دربرداشت.
  • مرحله IIIEسرطان گروه غدد لنفاوی در بالا و پایین دیافراگم و خارج گره‌های لنفاوی در یک اندام یا در نزدیکی منطقه را دربرداشت.
  • مرحله IIIS : سرطان گروه غدد لنفاوی در بالا و پایین دیافراگم و طحال را در بر دارد.
  • مرحله IIIE + S: سرطان غدد لنفاوی در گروه‌های بالا و پایین دیافراگم، در یک اندام یا در نزدیکی منطقه، و در طحال است.

مرحله سوم نیز به مرحله سوم (1) و مرحله سوم (2) به شرح زیر تقسیم می‌شوند:

  • مرحله سوم (1): سرطان تنها بالای شکم بالا ورید کلیوی را دربرداشت.
  • مرحله سوم (2): سرطان غدد لنفاوی در لگن و / یا نزدیک آئورت را دربرداشت.

مرحله چهارم

در مرحله چهارم، ‌سرطان:

  • خارج از غدد لنفاوی در سراسر یک یا چند ارگان است و می‌تواند در گره‌های لنفاوی نزدیک به آن ارگان، ‌یا خارج از گره‌های لنفاوی در یک ارگان باشد و به غدد لنفاوی دور از آن ارگان گسترش یابد، ‌یا در ریه، ‌کبد و مغز استخوان یافت می‌شود.

لنفوم هوچکین بزرگسالان را می‌توان در درمان به شرح زیر گروه‌بندی کرد:

ابتدایی مساعد

لنفوم هوچکین بزرگسالان در اوایل مساعد در مرحله اول یا مرحله دوم بدون عوامل خطر است.

ابتدایی نامطلوب

لنفوم هوچکین در اوایل نامطلوب در مرحله اول یا مرحله دوم با یک یا چند تا از عوامل خطر ابتلا به شرح زیر است:

  • تومور در قفسه سینه که بزرگتر از یک سوم از عرض قفسه سینه یا حداقل 10 سانتی‌متر است.
  • سرطان در اندام‌های دیگر گره‌های لنفاوی.
  • نرخ رسوب بالا (در نمونه خون، ‌سلول‌های قرمز خون به انتهای لوله آزمایش سریع‌تر از حد نرمال ته‌نشین می‌شوند).
  • سه یا تعداد بیشتر از گره‌های لنفاوی بیشتر مبتلا به سرطان.
  • علائم مثل تب، کاهش وزن و یا عرق شبانه.

پیشرفته مساعد

لنفوم هوچکین پیشرفته مساعد مرحله سوم یا مرحله چهارم و با سه یا کمتر از عوامل خطر ابتلا به شرح زیر است:

  • مرد بودن.
  • سن 45 سال و بالاتر بودن.
  • داشتن بیماری مرحله چهارم.
  • داشتن آلبومین خون (پروتئین) سطح (زیر 4).
  • داشتن سطح هموگلوبین پایین (کمتر از 5/10).
  • تعداد گلبول‌های سفید خون بالا (15.000 یا بالاتر).
  • داشتن تعداد کم لنفوسیت‌ها (زیر 600 یا کمتر از 8 ٪ از تعداد گلبول‌های سفید).

پیشرفته نامطلوب

لنفوم هوچکین پیشرفته نامطلوب مرحله سوم یا مرحله چهارم است و با چهار تا یا عوامل خطر ابتلا بیشتر به شرح زیر است:

  • مرد بودن.
  • سن 45 سال و بالاتر بودن.
  • داشتن بیماری مرحله چهارم.
  • داشتن سطح آلبومین خون (پروتئین) (زیر 4).
  • داشتن سطح هموگلوبین پایین (کمتر از 5/10).
  • تعداد گلبول‌های سفید خون بالا (15000 یا بالاتر).
  • داشتن تعداد کم لنفوسیت‌های (زیر 600 یا کمتر از 8 ٪ از تعداد گلبول‌های سفید).

عود لنفوم هوچکین بزرگسالان

عود لنفوم هوچکین سرطانی است که پس از درمان عود (دوباره) کرده است. سرطان ممکن است به سیستم لنفاوی و یا در سایر نقاط بدن بازگردد.

بررسی اجمالی درمان

نکات کلیدی برای این بخش

  • انواع مختلف درمان برای بیماران مبتلا به لنفوم هوچکین بزرگسالی وجود دارد.
  • برای بیماران مبتلا به لنفوم هوچکین درمان باید توسط یک تیم از ارائه‌دهندگان مراقبت‌های بهداشتی با تخصص در درمان لنفوم، برنامه‌ریزی شود.
  • بیماران ممکن است اثراتی که ماه‌ها یا سال‌ها پس از درمان لنفوم هوچکین خود داشته‌اند، ‌ببینند.

سه نوع درمان استاندارد استفاده می‌شود:

  • شیمی‌درمانی
  • پرتو درمانی
  • جراحی

برای بیماران باردار مبتلا به لنفوم هوچکین، ‌انتخاب‌های درمانی نیز عبارتند از:

  • مراقبت با انتظار
  • درمان با استروئید

انواع جدیدی از درمان هستند که در مرحله آزمایش‌های بالینی قرار دارند.

  • شیمی‌درمانی و پرتودرمانی با پیوند سلول‌های بنیادی
  • پیگیری آزمایشات ممکن است، ‌لازم باشد.

انواع مختلف درمان برای بیماران مبتلا به لنفوم هوچکین بالغ وجود دارد.

انواع مختلف درمان در دسترس بیماران مبتلا به لنفوم هوچکین بزرگسالان هستند. برخی از درمان‌ها استاندارد می‌باشند (درمان در حال حاضر استفاده می‌شود)، ‌و برخی از آنها که را در آزمایش‌های بالینی آزمایش کردند. دوره درمان بالینی پژوهشی است به معنای کمک به بهبود درمان‌های فعلی و یا اطلاعات مربوط به درمان‌های جدید برای بیماران مبتلا به سرطان. هنگامی‌که آزمایش‌های بالینی نشان می‌دهد که درمان‌های جدید بهتر از درمان استاندارد است، ‌درمان جدید را می‌توان به‌عنوان درمان استاندارد استفاده کرد.

برای زنان باردار مبتلا به لنفوم هوچکین، ‌درمان برای محافظت از جنین به دقت انتخاب می‌شود. تصمیم‌گیری‌های درمان براساس خواسته مادر، ‌مرحله لنفوم هوچکین و سن جنین است. طرح درمان ممکن است با تغییر نشانه‌ها، ‌سرطان و بارداری تغییر کند. انتخاب مناسب‌ترین درمان سرطان تصمیم‌گیری است که شامل روش ایده‌آل بیمار، ‌خانواده و تیم مراقبت گرفته می‌شود.

درمان بیماران مبتلا به لنفوم هوچکین باید توسط یک تیم مراقبت‌های بهداشتی با تخصص در درمان لنفوم برنامه ریزی شود.

درمان توسط پزشک انکولوژیست نظارت خواهد شد، ‌که دکتر متخصص در درمان سرطان است. پزشک انکولوژیست ممکن است شما را به مراقب‌های بهداشتی دیگر که دارای تجربه و تخصص در درمان لنفوم هوچکین بزرگسالان هستند و در موارد خاصی تخصص دارند، ‌ارجاع دهد. این متخصصان می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

  • جراح مغز و اعصاب.
  • متخصص مغز و اعصاب.
  • متخصص توانبخشی.
  • انکولوژیست و پرتودرمان.
  • فوق تخصص غدد.
  • خون‌شناس (هماتولوژیست).
  • متخصصین انکولوژی دیگر.

بیماران ممکن است اثراتی را ماه‌ها یا سال‌ها پس از درمان لنفوم هوچکین خود داشته باشند.

درمان با شیمی‌درمانی و / یا پرتو درمانی برای لنفوم هوچکین ممکن است خطر ابتلا به سرطان دوم و دیگر مشکلات سلامتی برای ماه‌ها یا سال‌ها پس از درمان را افزایش دهد. این عوارض ثانویه به نوع درمان و سن بیمار در هنگام درمان بستگی دارد و احتمالاً عبارتند از:

  • مبتلا به لوسمی حاد میلوژن.
  • تومورهای سخت، ‌از جمله از پستان و سرطان روده بزرگ در بیماران جوان‌تر.
  • ناباروری.
  • بیماری‌های قلب، ‌ریه، ‌تیروئید، ‌استخوان
  • خستگی.

پیگیری به‌طور منظم توسط پزشکان متخصص در پیدا کردن و درمان عوارض ثانویه برای سلامت طولانی مدت برای بیماران با درمان لنفوم هوچکین مهم است.

سه نوع درمان استاندارد استفاده می‌شود:

شیمی‌درمانی

شیمی‌درمانی در درمان سرطان داروهایی را برای جلوگیری از رشد سلول‌های سرطانی استفاده می‌کند، ‌که یا با کشتن سلول یا از طریق متوقف کردن آنها از تقسیم شدن کار می‌کنند. وقتی شیمی‌درمانی از طریق دهان یا تزریق به داخل ورید یا عضله انجام شده است، ‌داروها وارد جریان خون می‌شوند و می‌توانند به سلول‌های سرطانی در سراسر بدن (شیمی‌درمانی سیستمیک) برسند. وقتی شیمی‌درمانی به‌طور مستقیم به ستون فقرات، ‌اندام، ‌یا حفره در بدن از جمله شکم قرار داده، ‌داروها عمدتاً سلول‌های سرطانی در آن مناطق (شیمی‌درمانی منطقه‌ای)را تحت‌تأثیر قرار می‌دهند. راه شیمی‌درمانی که داده می‌شود بستگی به نوع و مرحله سرطان تحت درمان دارد. شیمی‌درمانی ترکیبی درمان با بیش از یک مواد ضدسرطانی است.

هنگامی‌که یک زن باردار برای درمان لنفوم هوچکین شیمی‌درمانی می‌شود، ‌ممکن است جنین در معرض شیمی‌درمانی مورد محافظت قرار گرفته است. بعضی از رژیم‌های شیمی‌درمانی باعث نقص‌های تولد در سه ماهه اول می‌شود. وینبلاستین دارو ضد سرطانی است که با نقص تولد نداشته است، ‌زمانی که در نیمه دوم بارداری داده شده است.

پرتودرمانی

پرتودرمانی را در درمان سرطان استفاده می‌کنند که اشعه ایکس پر انرژی یا سایر انواع تشعشعات را برای کشتن سلول‌های سرطانی و یا نگه داشتن آنها از رشد استفاده می‌کند. دو نوع پرتودرمانی وجود دارد. پرتودرمانی خارجی با استفاده از دستگاه در خارج از بدن با ارسال تابش نسبت به محل سرطان. پرتودرمانی داخلی با استفاده از یک ماده رادیواکتیو در سوزن مهر و موم شده، ‌دانه‌ها، ‌سیم‌ها و یا کاتتر که به‌طور مستقیم یا نزدیک به سرطان قرار می‌گیرد. روش درمان با تابش بستگی به نوع و مرحله سرطان تحت درمان دارد.

برای یک زن باردار مبتلا به لنفوم هوچکین، ‌پرتودرمانی، ‌باید تا پس از تولد، ‌در صورت امکان، ‌برای جلوگیری از هر گونه خطر برای جنین به تعویق بیافتد. اگر درمان فوری مورد نیاز است، ‌زن می‌تواند تصمیم به ادامه بارداری و دریافت اشعه درمانی را خودش بگیرد. با اینحال، ‌برای محافظت از جنین ممکن است از سرب استفاده شود ولی او را از تابش پراکنده شده که احتمالاً می‌تواند موجب بروز سرطان در آینده باشد محافظت نمی‌کند.

جراحی به روش لاپاراتومی روشی است که در آن یک برش در دیواره شکم برای بررسی داخل شکم برای نشانه‌های بیماری داده می‌شود. اندازه برش بستگی دارد به دلیل لاپاراتومی که در حال انجام است. گاهی اوقات ارگان‌ها و یا نمونه بافت را برداشته و در زیر میکروسکوپ برای علائم بیماری بررسی می‌کنند. اگر سرطان یافت شد، ‌بافت یا اندام با عمل جراحی لاپاراتومی حذف خواهند شد.

برای بیماران باردار مبتلا به لنفوم هوچکین، ‌انتخاب‌های درمانی نیز عبارتند از:

انتظار همراه با مراقبت

این روش پایش به دقت وضعیت بیمار بدون دادن هر گونه درمان است مگر اینکه علائمی ظاهر شود و یا تغییر کند. زایمان احتمال دارد از وقتی که جنین 32-36 هفته است اجباری شود، ‌به طوری که مادر بتواند درمان را آغاز کند.

درمان استروئید

هورمون استروئید به‌طور طبیعی در بدن توسط غده آدرنال و اندام تناسلی تولید می‌شود. برخی از انواع استروئید‌ها در یک آزمایشگاه ساخته شده است. بعضی از داروهای استروئیدی برای کمک به کار شیمی‌درمانی بهتر و کمک به متوقف کردن رشد سلول‌های سرطانی مناسب هستند. استروئیدها همچنین می‌توانند در ریه جنین به رشد سریع‌تر از حالت طبیعی کمک کند. این مورد در زمان زایمان زودرس مهم است.

این بخش، ‌خلاصه درمان‌هایی هستند که در آزمایشات بالینی مورد مطالعه قرار گرفته‌اند. احتمال دارد همه روش‌های درمانی جدیدی در حال مطالعه معرفی نشده باشند.

شیمی‌درمانی و پرتو درمانی با پیوند سلول‌های بنیادی

دوز بالای شیمی‌درمانی و پرتودرمانی با پیوند سلول‌های بنیادی روشی از دادن دوز بالای شیمی‌درمانی و پرتودرمانی و جایگزینی سلول‌های تشکیل‌دهنده خون است که با درمان سرطان تخریب شده‌اند. سلول‌های بنیادی (سلول‌های خونی نابالغ) از خون یا مغز استخوان بیمار یا اهدا کننده برداشته و منجمد و ذخیره می‌شود. پس از انجام کامل درمان، ‌یخ سلول‌های بنیادی ذخیره شده باز می‌شود و دوباره از طریق تزریق به بیمار داده می‌شود. این القا دوباره رشد سلول‌های بنیادی (و ترمیم) برای سلول‌های خونی بدن است. استفاده از دوز پایین‌تر شیمی‌درمانی و پرتودرمانی با پیوند سلول‌های بنیادی نیز در حال مطالعه است.

پیگیری آزمایشات ممکن است لازم باشد.

برخی از آزمایشات است که برای تشخیص سرطان و یا برای پیدا کردن مرحله سرطان هستند ممکن است تکرار شوند. برخی از آزمایشات به‌منظور دیدن میزان خوبی درمان در حال کار انجام می‌شود. تصمیم‌گیری در مورد برای ادامه، ‌تغییر، ‌متوقف کردن و یا درمان ممکن است به نتایج حاصل از این آزمایشات بستگی داشته باشد. این مورد گاهی شروع دوباره عملیات نامیده می‌شود.

برخی از تست‌های گاه به گاه بعد از درمان انجام می‌شوند. نتایج این آزمایش می‌تواند نشان دهد که اگر وضعیت شما تغییر کرده است و یا اگر سرطان عود (دوباره) کرده باشد. این آزمایشات را آزمایشات پیگیری یا چک‌آپ می‌نامند.

گزینه‌های درمانی برای لنفوم هوچکین بزرگسالان

لنفوم هوچکین ابتدایی مساعد

لنفوم هوچکین ابتدایی نامطلوب

لنفوم هوچکین مساعد پیشرفته

لنفوم هوچکین نامطلوب پیشرفته

عود لنفوم هوچکین بزرگسالان

لنفوم هوچکین در دوران بارداری

لنفوم هوچکین در طول سه ماهه اول بارداری ‌‌‌‌لنفوم هوچکین در طول نیمه دوم بارداری

لنفوم هوچکین مساعد اولیه

درمان لنفوم هوچکین اولیه مساعد ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • شیمی‌درمانی ترکیبی با یا بدون پرتو درمانی، ‌در قسمت‌های مبتلا به سرطان بدن.
  • پرتودرمانی به تنهایی در بخش‌هایی سرطانی بدن و یا در منطقه بالاتنه (گردن، ‌قفسه سینه، ‌زیر بغل).
  • دوره‌های آزمایشی بالینی با ترکیب جدیدی از شیمی‌درمانی و/یا اشعه درمانی.

لنفوم هوچکین نامطلوب اولیه

درمان لنفوم هوچکین اولیه نامطلوب می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • شیمی‌درمانی ترکیبی با یا بدون پرتو درمانی، ‌در قسمت‌های مبتلا به سرطان بدن.
  • پرتو درمانی به تنهایی در بخش‌هایی سرطانی بدن و یا در منطقه بالاتنه (گردن، ‌قفسه سینه، ‌زیر بغل).
  • دوره‌های آزمایشی بالینی با ترکیب جدیدی از شیمی‌درمانی و/یا اشعه درمانی.

لنفوم هوچکین مساعد پیشرفته

درمان لنفوم هوچکین پیشرفته مساعد ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • شیمی‌درمانی ترکیبی با یا بدون پرتو درمانی، ‌در قسمت‌های مبتلا به سرطان بدن.

لنفوم هوچکین نامطلوب پیشرفته

درمان لنفوم هوچکین پیشرفته مطلوب ممکن است شامل موارد زیر باشد:‌

  • شیمی‌درمانی ترکیبی
  • دوره‌های آزمایشی بالینی با ترکیب جدیدی از شیمی‌درمانی.
  • دورة آزمایشی با دوز بالای شیمی‌درمانی و پیوند سلول‌های بنیادین با استفاده از سلول‌های بنیادین خود بیمار.

عود لنفوم هوچکین بزرگسالان

درمان لنفوم هوچکین عود کرده می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • شیمی‌درمانی ترکیبی.
  • شیمی‌درمانی ترکیبی پس از آن شیمی‌درمانی با دوز بالا و پیوند سلول‌های بنیادی با یا بدون پرتودرمانی.
  • پرتودرمانی با یا بدون شیمی‌درمانی
  • شیمی‌درمانی به‌عنوان درمان تسکینی برای از بین بردن علائم و بهبود کیفیت زندگی
  • کارآزمایی بالینی از دوز بالای شیمی‌درمانی و پیوند سلول‌های بنیادی.
  • کارآزمایی بالینی از شیمی‌درمانی با دوز پایین و پرتودرمانی پس از پیوند سلول‌های بنیادی.

لنفوم هوچکین در دوران بارداری

لنفوم هوچکین در طول سه ماهه اول بارداری

وقتی لنفوم هوچکین در سه ماهه اول بارداری تشخیص داده می‌شود، ‌لزوماً به این معنی نیست که به زن برای پایان دادن به بارداری توصیه خواهد شد. درمان هر زن به مرحله لنفوم، ‌سرعت رشد آن و خواست او بستگی دارد. برای زنانی که ادامه حاملگی را انتخاب کنند، ‌درمان لنفوم هوچکین در طول سه ماهه اول حاملگی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • مراقب همراه با انتظار وقتی که سرطان بالاتر از دیافراگم است و سرعت پایین در رشد دارد. ممکن است زایمان وقتی که جنین 32-36 هفته دارد انجام گردد تا مادر بتواند درمان خود را آغاز کند.
  • پرتودرمانی فوق دیافراگم. (یک سپر سرب برای محافظت از جنین از تابش تا آنجا که امکانپذیر باشد، ‌استفاده می‌شود. )
  • شیمی‌درمانی سیستمیک با استفاده از یک یا چند دارو.

لنفوم هوچکین در طول نیمه دوم بارداری

وقتی لنفوم هوچکین در نیمه دوم بارداری تشخیص داده شد، ‌اکثر زنان می‌توانند درمان را تا پس از تولد نوزاد به تأخیر بیاندازد. درمان لنفوم هوچکین در طی نیمه دوم حاملگی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • مراقبت همراه انتظار، ‌با برنامه زایمان هنگامی‌که جنین 32 - 36 هفته شده است.
  • شیمی‌درمانی سیستمیک با استفاده از یک یا چند دارو.
  • درمان استروئیدی.
  • پرتودرمانی برای از بین بردن مشکلات تنفسی ناشی از یک تومور بزرگ در قفسه سینه.

- See more at: http://ncii.ir/article.aspx?id=741#sthash.U1sXMyUG.dpuf