۱۳۹۵/۰۴/۲۵| تعداد بازدید: ۷۱
موارد و مقدار مصرف الف) کاهش توجه همراه با فعالیت مفرط (ADHD).

Methylphenidate HCl

 
ریتالین
موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
الف) کاهش توجه همراه با فعالیت مفرط (ADHD).
کودکان شش ساله و بزرگتر: ابتدا، مقدار mg/day 10 -5 قبل از صبحانه و ناهار از راه خوراکی مصرف می‌شود. سپس، در صورت لزوم، تا رسیدن به مقدار روزانه mg/kg 2، هر هفته مقدار 10 -5 میلی گرم به مقدار مصرف اضافه می‌شود. حداکثر مقدار مصرف mg/day 60 است.
ب) نارکولپسی.
بزرگسالان: از راه خوراکی، مقدار 10 میلی گرم، 3-2 بار در روز، نیم ساعت تا 45 دقیقه قبل از غذا مصرف می‌شود. مقدار مصرف بر اساس احتیاجات بیمار متفاوت بوده و ممکن است بین mg/day 60 -40 متغیر باشد.
موارد منع مصرف و احتیاط:
تداخل دارویی
مصرف همزمان با کافئین ممکن است اثربخشی متیل فنیدات را در ADHD کاهش دهد.
مصرف همزمان با مهارکننده‌های مونوآمین اکسیداز (MAO) (یا داروهایی که فعالیت مهارکننده مونوآمین اکسیداز دارند) یا طی 14 روز پس از قطع مصرف این داروها ممکن است موجب بروز زیادی شدید فشار خون شود.
متیل فنیدات ممکن است موجب مهار متابولیسم و افزایش غلظت سرمی داروهای ضد تشنج (فنی توئین، فنوباربیتال، پریمیدون)، داروهای ضد انعقاد کومارینی و داروهای ضد افسردگی سه حلقه‌ای، فنیل بوتازون و SSRI شود.
این دارو ممکن است اثرات کاهنده فشار خون گوانتیدین و برتیلیوم را کاهش دهد.
عوارض جانبی:
ملاحظات اختصاصی
1ـ متیل فنیدات داروی انتخابی برای ADHD است. درمان معمولاً بعد از رسیدن به بلوغ قطع می‌شود.
2ـ در شروع درمان باید به طور دقیق بیمار را تحت نظر گرفت. دارو ممکن است موجب تسریع بروز سندرم Gilles de la Tourette شود.
3ـ علائم حیاتی بیمار از نظر افزایش فشار خون یا علائم دیگر تحریک بیش از حد، باید به طور مرتب پیگیری گردند. برای جلوگیری از بی خوابی، از مصرف دارو به هنگام شب خودداری شود.
4ـ این دارو ممکن است آستانه حملات تشنجی را در اختلالات تشنجی کاهش دهد.
5ـ شمارش کامل سلولهای خونی، شمارش پلاکتی و شمارش افتراقی گلبولهای سفید خون، در صورت مصرف طولانی مدت دارو، باید انجام شود.
6ـ در صورت کاهش استرس (پایان هفته، تعطیلات مدرسه) قطع متناوب مصرف دارو ممکن است از بروز تحمل جلوگیری کند و می‌توان با شروع مصرف مجدد، مقدار دارو را کاهش داد.
7ـ احتمال سوء مصرف دارو زیاد است. برای رفع خستگی نباید از دارو استفاده شود. بعضی از افراد قرصها را حل کرده و تزریق می‌کنند.
8ـ بعد از مصرف مقدار زیاد و طولانی مدت دارو، قطع ناگهانی مصرف آن ممکن است افسردگی شدید را آشکار سازد. کاهش تدریجی مقدار مصرف دارو از بازگشت افسردگی حاد جلوگیری می‌کند.
9ـ از مصرف این دارو برای تحریک CNS باید خودداری شود، زیرا تحریک CNS همزمان با تضعیف آن ممکن است موجب بروز ناپایداری عصبی و بروز حملات تشنجی شود.
10ـ اگر به صورت پارادوکسیکال علائم بدتر شدن در دوره درمان اتفاق بیفتد، دوز را کم کرده یا دارو را متوقف کنید.
11- اگر پس از یک ماه و مصرف دوزاژ مناسب دارو بهبودی ایجاد نشد، دارو را متوقف کنید.
 
تداخل دارویی:
اثر بر آزمایشهای تشخیصی
این دارو می‌تواند شمارش گلوبولهای سفید و پلاکت و سطح هموگلوبین را کاهش دهد.
مکانیسم اثر:
مکانیسم اثر
اثر محرک CNS: محل فعالیت متیل فنیدات عمدتاً در قشر مغز و سیستم فعال کننده مشبک (RAS) است. این دارو ذخایر نوراپی نفرین را از انتهای اعصاب آزاد کرده و انتقال تکانه‌های عصبی را افزایش می‌دهد. با مقادیر زیاد، اثرات این دارو به واسطه دوپامین بروز می‌کنند.
متیل فنیدات برای درمان نارکولپسی و به عنوان داروی کمکی در درمان مسائل روانی ـ اجتماعی درADHD به کار می‌رود. این دارو مانند آمفتامین، اثر آرام کننده متناقض، در کودکان دارای فعالیت مفرط دارد.
فارماکوکینتیک
جذب: متیل فنیدات پس از مصرف خوراکی به سرعت و به طور کامل از دستگاه گوارش جذب می‌شود. طول مدت اثر دارو معمولاً 6-4 ساعت است (در افراد مختلف به طور قابل ملاحظه‌ای متفاوت است).
پخش: مشخص نیست.
متابولیسم: متیل فنیدات به وسیله کبد متابولیزه می‌شود.
دفع: متیل فنیدات از طریق ادرار دفع می‌شود.
فارماکوکینتیک:
موارد منع مصرف و احتیاط
موارد منع مصرف: در بیماران حساس به این داروها، مبتلایان به گلوکوم، تیکهای حرکتی، سابقه خانوادگی یا تشخیص سندرم توره، تشنج، دیابت، بی خوابی، پورفیری، یا سابقه اضطراب های قابل توجه، فشارهای روحی یا آشفتگی و در فاصله 14 روز از درمان با مهارکننده‌های MAO منع مصرف دارد. بهتر است در بیماران با اختلالات ساختاری قلب استفاده نشود.
موارد احتیاط : در دوران شیردهی، بیماران با سابقه تشنج، سوء مصرف داروها، فشار خون بالا، اختلالات EEG، سابقه وابستگی دارویی، الکلیسم، یا سایکوز با احتیاط مصرف شود.
اشکال دارویی:
اشکال دارویی:
Tablet: 10mg
Tablet, Extended Release: 20mg
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماکولوژیک: محرک CNS، پیپریدینی.
طبقه‌بندی درمانی: محرک سیستم اعصاب مرکزی (CNS).
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده C
نام‌های تجاری: Ritalin
نکات قابل توصیه به بیمار
1ـ منافع و مضرات دارو را از پزشک خود سؤال کنید.
2ـ برای جلوگیری از تحریک اضافی CNS، از مصرف کافئین خودداری کنید. تغییر مقدار مصرف دارو باید زیر نظر پزشک انجام شود.
3ـ در صورت ابتلا به نارکولپسی، باید اولین مقدار مصرف را هنگام بیداری مصرف کنید. در صورت ابتلا به ADHD، برای جلوگیری از بی خوابی، آخرین مقدار مصرف را چند ساعت قبل از خواب مصرف کنید.
4ـ از مصرف داروهایی که خستگی را پنهان می‌کنند، خودداری کرده و به مقدار کافی استراحت کنید. در صورت بروز تحریک بیش از حد CNS، به پزشک اطلاع دهید.
5ـ در صورت ابتلا به دیابت، غلظت خونی گلوکز را پیگیری کنید، زیرا این دارو ممکن است نیاز به انسولین را تغییر دهد.
6ـ تا مشخص شدن اثرات تسکین بخش دارو، از انجام فعالیتهای خطرناکی که احتیاج به هوشیاری ذهنی دارند، خودداری کنید.
7ـ برای کم کردن بی خوابی، آخرین دوز دارو باید قبل از ساعت 6 عصر مصرف شود.
مصرف در کودکان: مصرف متیل فنیدات در ADHD کودکان کوچکتر از شش سال توصیه نمی‌شود؛ دارو می‌تواند رشد کودکان را متوقف کند. تمام بیماران باید پیگیری شوند.
عوارض جانبی
اعصاب مرکزی: عصبانیت، بی خوابی، سرگیجه، سردرد، آکاتیزی، دیسکینزی، سندرم Gilles de la Tourette، تشنج، تغییر روحی.
قلبی ـ ‌عروقی: طپش قلب، آنژین، تاکیکاردی، تغییرات فشار خون و تعداد ضربان قلب، آریتمی.
پوست: بثورات پوستی، کهیر، درماتیت اکسفولیاتیو، اریتم مولتی فرم.
دستگاه گوارش: تهوع، استفراغ، درد شکم، بی اشتهایی، کم شدن اشتها.
چشم، گوش، حلق، بینی: فارنژیت، سینوزیت.
خون: آنمی، لکوپنی، ترومبوسیتوپنی، پورپورای ترومبوسیتوپنیک.
متابولیک: کاهش وزن.
تنفسی: سرفه، عفونت مجرای تنفسی فوقانی.
سایر عوارض: عفونتهای ویروسی.
مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: احساس سرخوشی، اغتشاش شعور، دلیریوم، اغما، پسیکوز سمی، آشفتگی، سردرد، استفراغ، خشکی دهان، میدریاز، صدمه زدن به خود، تب، تعریق بیش از حد، لرزش، تشدید رفلکسها، پرش عضلانی، حملات تشنجی، برافروختگی، زیادی فشار خون، تاکیکاردی، طپش قلب، آریتمی.
درمان: علامتی و حمایتی است. علائم حیاتی و تعادل آب و الکترولیت باید به طور دقیق پیگیری شود. بیمار را باید در یک اتاق خنک نگه داشته و درجه حرارت بدن او را اندازه گرفت. تحریکات خارجی را به حداقل رسانده و از صدمه رساندن بیمار به خود جلوگیری کرد. پتوهای خنک کننده ممکن است لازم باشد.
فهرست دارو ها
No Image
والرین
موارد و مقدار مصرف: فرآورده های حاوی والرین در تنش های عصبی ،اضطر...
1395/04/26
No Image
پروستاتان
موارد و مقدار مصرف: قطره پروستاتان در موارد التهاب حاد و مزمن پرو...
1395/04/26
No Image
اولئاکرات
موارد و مقدار مصرف: اولیاکرات در درمان زیادی فشارخون بکار می رود....
1395/04/26
No Image
میرتوپلکس
موارد مصرف‌: میرتوپلکس‌ دارای‌ خاصیت‌ ضد ویروس‌ هرپس‌ سیمپلکس‌
1395/04/26
No Image
کارمیناتیوز
موارد و مقدار مصرف: این فرآورده ها جهت برطرف نمودن سوءهاضمه، نفخ ...
1395/04/26