۱۳۹۵/۰۴/۲۵| تعداد بازدید: ۲۲۲
موارد و مقدار مصرف الف) درمان خونریزی غیرعادی رحم (ناشی از عدم تعادل هورمونی).

Conjugated Estrogens

 
استرومارین
موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
الف) درمان خونریزی غیرعادی رحم (ناشی از عدم تعادل هورمونی).
بزرگسالان: مقدار 25 میلی‌گرم از راه وریدی یا عضلانی تجویز می‌شود که هر 12-6 ساعت تکرار می‌شود.
ب) برداشتن تخمدان، نارسایی اولیه تخمدان و پوکی استخوان.
بزرگسالان: از راه خوراکی، مقدار mg/day 1.25-0.625 به مدت 21 روز مصرف می‌شود و سپس به مدت یک هفته مصرف آن قطع می‌شود. این برنامه مصرف، به صورت دوره‌ای تکرار می‌شود.
پ) کم‌کاری گنادها در زنان.
بزرگسالان: از راه خوراکی، مقدار mg/day 7.5-2.5 در مقادیر منقسم به مدت 20 روز متوالی مصرف و بعد از آن، به مدت 10 روز قطع می‌شود.
ت) درمان نشانه‌های یائسگی، واژینیت آتروفیک یا خشکی و چروکیدگی فرج.
بزرگسالان: از راه خوراکی، مقدار mg/day 1.25-0.3 به مدت 21 روز مصرف و سپس، به مدت یک هفته قطع می‌شود. از راه موضعی یا داخل واژنی، مقدار 4-2 گرم یک بار در روز به مدت 21 روز مصرف و سپس، به مدت یک هفته قطع می‌شود.
ث) پرخونی پستان بعد از زایمان.
بزرگسالان: از راه خوراکی، مقدار 3.75 میلی‌گرم هر چهار ساعت، پنج بار، با مقدار 1.25 میلی‌گرم هر چهار ساعت به مدت پنج روز مصرف می‌شود.
ج) سرطان پروستات.
بزرگسالان: از راه خوراکی، مقدار 2.5-1.25 میلی‌گرم سه بار در روز مصرف می‌شود.
چ) سرطان پستان.
بزرگسالان: از راه خوراکی، مقدار 10 میلی‌گرم سه بار در روز، به مدت سه ماه یا بیشتر مصرف می‌شود.
موارد منع مصرف و احتیاط:
موارد منع مصرف و احتیاط
موارد منع مصرف: سابقه ترومبوفلبیت یا ترومبوآمبولی (خطر لخته شدن خون افزایش می‌یابد)، کارسینوم حساس به استروژن، مانند کارسینوم پستان یا دستگاه تناسلی (ممکن است رشد تومور را تشدید کنند)، خونریزی غیرعادی و تشخیص داده نشده واژن، بارداری (اثرات سمی بر روی جنین دارند)، دوران شیردهی (ممکن است عوارض جانبی بر روی شیرخوار داشته باشند).
موارد احتیاط :
الف) آسم ، اختلالات تشنجی، میگرن با اختلال عملکرد کبد، کلیه یا قلب (تجمع الکترولیت و مایعات در بدن ممکن است این اختلالات را تشدید کند).
ب) زنان مبتلا به توده‌های پستانی یا بیماری فیبروسیستیک پستان با سابقه سرطان پستان در خانواده آنها باید تحت مراقبت دقیق قرار گیرند.
پ) به دلیل خطر بروز ترومبوآمبولی، مصرف این داروها حداقل یک هفته قبل از عمل جراحی که در آن احتمال بروز ترومبوآمبولی زیاد است، باید قطع شود.
عوارض جانبی:
عوارض جانبی
اعصاب مرکزی: سردرد، سرگیجه، بیماری کره، افسردگی، تغییر میل جنسی، لتارژی.
قلبی - عروقی: ترومبوفلبیت، ترومبوآمبولی، افزایش فشارخون، ادم، افزایش احتمال بروز سکته مغزی، آمبولی ریوی و انفارکتوس میوکارد.
پوست: ملاسما، کهیر، آکنه، سبوره، چرب شدن پوست، برافروختگی (در صورت تزریق سریع وریدی)، پرمویی یا ریزش مو.
چشم: تشدید نزدیک‌ بینی یا آستیگماتیسم چشم، عدم تحمل نسبت به لنز.
دستگاه گوارش: تهوع، استفراغ، کرامپ‌های شکمی، نفخ، اسهال، یبوست، بی‌اشتهایی، افزایش اشتها، تغییر وزن بدن.
ادراری ـ تناسلی: خونریزی نابه‌هنگام، تغییر در جریان خونریزی قاعدگی، قاعدگی دردناک، آمنوره، ساییدگی گردن رحم (cervical erosion)، تغییر در ترشحات گردن رحم، بزرگ شدن فیبروم رحم، کاندیدیاز واژن؛
در مردان: ژنیکوماستی، آتروفی بیضه و کاهش توانایی جنسی.
کبدی: یرقان انسدادی.
متابولیک: زیادی قند و کلسیم خون، کمبود اسید فولیک.
سایر عوارض: بروز تغییراتی در پستان (حساسیت به لمس یا فشار، بزرگ شدن، خروج ترشحات)، کرامپ عضلات ساق پا.
مسمومیت و درمان
مسمومیت شدید ناشی از مصرف بیش از حد این داروها گزارش نشده است. احتمال بروز تهوع وجود دارد. برای درمان، انجام اقدامات حمایتی لازم است.
 
تداخل دارویی:
تداخل دارویی
مصرف همزمان با داروهای القاکننده متابولیسم کبدی (مانند ریفامپین، باربیتورات‌ها، پریمیدون، کاربامازپین و فنی‌توئین) ممکن است اثرات استروژنیک آن را کاهش دهد. این داروها سرعت متابولیسم بعضی از داروها را افزایش می‌دهند.
مصرف استروژن‌ها در بیماران دیابتی، ممکن است غلظت گلوکز خون را افزایش دهد و در نتیجه، تنظیم مقدار مصرف انسولین با داروهای خوراکی پایین‌آورنده قند خون مورد نیاز باشد.
مصرف همزمان با داروهای ضد انعقاد ممکن است اثرات داروهایی مانند وارفارین را کاهش دهد. مصرف همزمان با آدرنوکورتیکواستروئیدها یا هورمون آدرنوکورتیکوتروپیک، تجمع الکترولیت و مایعات بدن را افزایش می‌دهد.
مکانیسم اثر:
مکانیسم اثر
اثر استروژنی: استروژن‌های کونژوگه اثر استروژن درون‌زاد را در درمان کم‌کاری گنادها، نشانه‌های یائسگی و واژینیت آتروفیک، تقلید می‌کنند. این داروها رشد بافت‌های حساس به استروژن را در سرطان پروستات پیشرفته و غیر قابل درمان با عمل جراحی و بعضی از موارد سرطان پستان در مردان و زنان یائسه مهار می‌سازند. همچنین، این داروها با افزایش احتباس کلسیم و فسفر و کاهش دکلسیفیه شدن استخوان، پیشرفت پوکی استخوان را به تأخیر می‌اندازند.
فارماکوکینتیک:
فارماکوکینتیک
جذب: جذب استروژن‌های کونژوگه به خوبی مشخص نیست. بعد از تزریق عضلانی، جذب دارو سریع است و تا روزها ادامه می‌یابد.
پخش: حدود 80-50 درصد به پروتئین‌های پلاسما، بخصوص گلوبولین مخصوص پیوند به استرادیول، پیوند می‌یابند؛ به طور گسترده در سراسر بدن انتشار می‌یابند. ولی بیشترین غلظت این داروها در بافت چربی بدن یافت می‌شود.
متابولیسم: عمدتاً در کبد متابولیزه می‌شوند و در آنجا با گلوکورونید و سولفات کونژوگه می‌شوند. به دلیل سرعت زیاد متابولیسم این داروها، شکل‌های استروژنی استریفیه نشده، مانند استرادیول، باید هر روز مصرف شوند.
دفع: دفع استروژن عمدتاً از طریق کلیه‌ها و به اشکال کونژوگه‌های گلوکورنید یا سولفات (یا هر دو) صورت می‌گیرد.
اشکال دارویی:
اشکال دارویی:
Tablet: 0.625, 1.25mg
Injection: 5 mg/ml, 5ml
Cream : 0.625 mg/g
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماکولوژیک: استروژن.
طبقه‌بندی درمانی: جانشین استروژن، ضد نئوپلاسم، پیشگیری از پوکی استخوان.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده X
نام‌های تجاری: Equin, Estrin
ملاحظات اختصاصی
علاوه بر ملاحظات مربوط به تمامی استروژن‌ها، رعایت موارد زیر نیز توصیه می‌شود:
برای درمان سریع خونریزی ناشی از اختلال عملکرد رحم یا برای کاهش خونریزی ناشی از جراحی، تجویز این دارو از راه تزریقی توصیه می‌شود.
قبل از تهیه محلول، باید دارو را در یخچال نگهداری کرد. بعد از افزودن حلال، ظرف حاوی دارو به آرامی تکان داده شود تا ذرات آن حل شوند.
مصرف در سالمندان: مصرف طولانی مدت این دارو برای درمان نشانه‌های یائسگی، ممکن است موجب افزایش خطر بروز بعضی از انواع سرطان شود. پیگیری دقیق و منظم وضعیت بیمار توصیه می‌شود.
مصرف در شیردهی: مصرف استروژن‌ها در زنان شیرده، ممنوع است.
اثر بر آزمایشهای تشخیصی
درمان با استروژن‌ها ممکن است احتباس سولفوبرموفتالئین، غلظت‌های سرمی پروترومبین و فاکتورهای انعقادی VII، VIII، IX، X و همچنین، تجمع پلاکتی ناشی از نوراپی‌نفرین را افزایش دهد.
استروژن‌ها ممکن است غلظت گلوبولین پیوندیابنده به تیروئید را نیز افزایش دهند و در نتیجه، موجب افزایش غلظت تام هورمون‌های تیروئید (ید پیوندیافته به پروتئین سرم یا تیروکسین پیوندیافته به پروتئین) شوند، ولی برداشت رزینی ‌تری یدوتیرونین آزاد کاهش می‌یابد. با مصرف این داروها ممکن است غلظت‌های سرمی فولات، پیریدوکسین و آنتی ترومبین III کاهش و غلظت‌های تری‌گلیسرید، گلوکز و فسفولیپید افزایش یابد. میزان تحمل گلوکز ممکن است دچار اختلال شود. دفع پرگناندیول نیز ممکن است کاهش یابد.
فهرست دارو ها
No Image
والرین
موارد و مقدار مصرف: فرآورده های حاوی والرین در تنش های عصبی ،اضطر...
1395/04/26
No Image
پروستاتان
موارد و مقدار مصرف: قطره پروستاتان در موارد التهاب حاد و مزمن پرو...
1395/04/26
No Image
اولئاکرات
موارد و مقدار مصرف: اولیاکرات در درمان زیادی فشارخون بکار می رود....
1395/04/26
No Image
میرتوپلکس
موارد مصرف‌: میرتوپلکس‌ دارای‌ خاصیت‌ ضد ویروس‌ هرپس‌ سیمپلکس‌
1395/04/26
No Image
کارمیناتیوز
موارد و مقدار مصرف: این فرآورده ها جهت برطرف نمودن سوءهاضمه، نفخ ...
1395/04/26