۱۳۹۵/۰۴/۲۵| تعداد بازدید: ۱۴۶
موارد و مقدار مصرف الف) هایپوتروئیدیسم:

Levothyroxine Sodium

 
یوتیروکس
موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
الف) هایپوتروئیدیسم:
بزرگسالان بزرگتر از 65 سال: 12.5 تا 50 میکرو ‌گرم خوراکی روزانه بسته به پاسخ می‌توان دوز را هر 6 تا 8 هفته 12.5 الی 25 میکرو گرم افزایش داد.
بزرگسالان: ابتدا 50-25 میکروگرم خوراکی روزانه، سپس هر 8-4 هفته 25 میکرو گرم اضافه کنید تا به پاسخ دلخواه برسید. دوز نگهدارنده 75 تا 200 میکرو گرم روزانه است.
کودکان بزرگتر از 12 سال (رشد و بلوغ ناکافی) : mcg/Kg 1.7-1.6 خوراکی روزانه.
کودکان 6 تا 12 ساله: 100 تا 150 میکروگرم یا mcg/Kg 5-4 خوراکی روزانه.
کودکان 1 تا 5 ساله: 75 تا 100 میکروگرم یا mcg/Kg 6-5 خوراکی روزانه.
کودکان 6 تا یک سال: 50 تا 75 میکرو گرم یا mcg/Kg 8-6 خوراکی روزانه.
کودکان 3 تا 6 ماهه: 25 تا 50 میکرو گرم یا mcg/Kg 10-8 خوراکی روزانه.
کودکان کوچکتر از سه ماه: mcg/Kg 15-10 خوراکی روزانه.
ب) کومای میگزدم.
بزرگسالان بدون درگیری شدید قلبی- عروقی: 200 تا 500 میکروگرم وریدی. اگر بیمار بهبود قابل توجه نیافت روز بعد 300-100 میکروگرم دیگر وریدی تجویز شود. دارو را با مقادیر کمتر وریدی ادامه دهید تا زمانی که بیمار داروی خوراکی را تحمل کند.
مکانیسم اثر
جانشین هورمون تیروئید- لووتیروکسین بر متابولیسم پروتئین و کربوهیدرات تأثیر می‌گذارد، گلوکونئوژنز را پیش می‌برد، مصرف و انتقال از ذخایر گلیکوژن را افزایش می‌دهد، ساخت پروتئین را تحریک می‌کند، و رشد و افتراق سلولی را تنظیم می‌کند. اثر عمده لووتیروکسین افزایش سرعت متابولیک بافتها است.
موارد منع مصرف و احتیاط:
تداخل دارویی
مصرف همزمان با کورتیکوتروپین موجب تغییر وضعیت تیروئید می‌شود. تغییر مقدار لووتیروکسین ممکن است تغییر مقدار مصرف کورتیکوتروپین را نیز ضروری سازد.
مصرف همزمان با داروهای ضد انعقاد ممکن است اثر داروهای اخیر را تغییر دهد. در صورت افزایش مقدار مصرف لووتیرو کسین، مقدار مصرف داروی ضد انعقاد ممکن است کاهش یابد.
مصرف همزمان با داروهای ضد افسردگی سه‌ حلقه‌ای یا داروهای مقلد سمپاتیک ممکن است اثرات تمام این داروها را افزایش دهد و به بی‌کفایتی کرونر قلب یا آریتمی قلبی منجر شود.
مصرف همزمان با داروهای خوراکی پایین‌آورنده قند خون یا انسولین ممکن است مقدار مصرف این داروها راتغییر دهد.
مهار کننده‌های گیرنده بتا ممکن است تبدیل لووتیروکسین به لیوتیرونین را کاهش می‌دهد.
کلستیرامین ممکن است جذب لووتیروکسین را به تأخیر اندازد.
استروژنها با افزایش غلظت سرمی گلوبولین پیوند یافته به تیروکسین، مقدار مصرف تیروکسین را افزایش می‌دهند. غلظت دارو را 12 هفته بعد چک کرده و دوز را بر مبنای آن تنظیم کنید.
داروهای القا کننده آنزیم های کبدی (مانند فنی توئین) ممکن است متابولیسم کبدی لووتیروکسین و مقدار مصرف لووتیروکسین را افزایش دهند.
دارو باعث کاهش اثر درمان گلیکوزیدهای‌ دیژیتال می‌شود. سطح سرمی دیگوکسین را مانیتور کرده و دوز دارو را بر مبنای آن تنظیم کنید.
مصرف همزمان دارو با سوماترم باعث زود بسته شدن اپی‌فیز استخوانها می‌شود. همزمان با هم در کودکان استفاده نشوند.
کلیرانس تئوفیلین در بیماران با هایپوتیروئید کاهش یافته و با یوتیروئید شدن به حالت نرمال بر‌می‌گردد.
عوارض جانبی:
ملاحظات اختصاصی
علاوه بر ملاحظات مربوط به هورمونهای تیروئید، رعایت موارد زیر نیز توصیه می‌شود:
دارو باید به صورت مقدار واحد قبل از صبحانه مصرف شود.
در صورت افزایش مقدار مصرف در اوایل درمان، بیمار باید به دقت تحت نظر قرارگیرد.
تشدید بیماریهای موجود، مانند بیماری آدیسون یا دیابت، پیگیری شود.
در صورت تغییر مصرف لووتیروکسین به لیوتیرونین، لووتیروکسین با شروع مصرف لیوتیرونین قطع شود. بعد از آنکه اثرات باقیمانده لووتیروکسین از بین رفت، مقادیر مصرف لیوتیرونین می‌تواند به طور تدریجی و با مقادیر کم افزایش یابد. در صورت تغییر مصرف لیوتیرونین به لووتیروکسین، درمان با لووتیروکسین چند روز قبل از قطع مصرف لیوتیرونین شروع شود تا از عود بیماری جلوگیری شود.
در صورت ضرورت انجام مطالعات مربوط به برداشت ید 131، مصرف لووتیروکسین باید چهار هفته قبل از انجام آزمون قطع شود.
لووتیروکسین به دلیل محتویات هورمونی استاندارد، اثرات قابل پیش بینی دارد. لووتیروکسین داروی انتخابی جانشین هورمون تیروئید است.
Levothyroxine را با lanoxine اشتباه نکنید.
روش تجویز: دارو را صبح با معده خالی، حداقل نیم ساعت قبل از صبحانه تجویز کنید. قرص را می‌توان خرد کرد و با یک یا دو قاشق چایخوری آب حل کرد که بلافاصله باید مصرف شود.
 
تداخل دارویی:
اثر بر آزمایشهای تشخیصی
لووتیروکسین برداشت ید رادیواکتیو (I131) توسط تیروئید، غلظت ید پیوند یافته به پروتئین و برداشت لیوتیرونین را تغییر می‌دهد.
مکانیسم اثر:
فارماکوکینتیک
جذب: حدود 80-40 درصد از طریق دستگاه گوارش جذب می‌شود. حداکثر اثر دارو 3-1 هفته بعد از شروع درمان ظاهر می‌شود.
پخش: انتشار لووتیروکسین کاملاً مشخص نشده است. با این وجود، دارو در بیشتر بافتها و مایعات بدن انتشار می‌یابد. بالاترین غلظت دارو در کبد و کلیه‌ها یافت می‌شود. 99 درصد به پروتئین پیوند می‌یابد.
متابولیسم: در بافتهای محیطی، عمدتاً در کبد، و روده متابولیزه می‌شود. حدود 85 درصد متابولیزه شده ید را از دست می‌دهد.
دفع: حدود 40-20 درصد از طریق مدفوع دفع می‌شود. نیمه عمر دارو 7-6 روز است.
فارماکوکینتیک:
موارد منع مصرف و احتیاط
موارد منع مصرف: حساسیت به دارو یا دیگر اجزاء فرمولاسیون، سکته قلبی اخیر، تیروتوکسیکوزیس، نارسایی آدرنال اصلاح نشده.
موارد احتیاط: در بیماران با نارسایی آدرنال به دلیل تشدید علائم با احتیاط استفاده شود. در بیماران با آنژین قلبی یا دیگر بیماریهای قلبی- عروقی دوزهای پایین‌تر دارو را استفاده کنید. هایپوتیروئیدیسم مزمن بیمار را مستعد بیماریهای عروق کرونر می‌کند. در بیماران با دیابت قندی، یا بی‌مزه با احتیاط به کار رود چون باعث تشدید علائم می‌شود. در بیماران با میکزوم نیز ممکن است باعث تشدید یا بد‌تر شدن علائم شود لذا با احتیاط به کار رود.
در بیماران مسن به دلیل ریسک بالا‌تر بیماریهای قلبی- عروقی دارو با احتیاط استفاده شود.مصرف این دارو برای کاهش وزن مؤثر نبوده و عوارض زیادی به همراه دارد. دوزهای بالا باعث عوارض جدی و کشنده شده به خصوص زمانی که فرد سایر داروهای کاهنده اشتها را نیز مصرف کند.
اشکال دارویی:
اشکال دارویی:
Tablet: 50, 75, 100mcg
Capsule, Gelatin Coated: 50,100mcg
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماکولوژیک: هورمون تیروئیدی.
طبقه‌بندی درمانی: جانشین هورمون تیروئید.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده A
نام‌های تجاری: Euthyrox, Synox, T4
نکات قابل توصیه به بیمار
دارو را هر روز در وقت معین مصرف کنید. برای جلوگیری از بروز بی خوابی، دارو را به هنگام صبح مصرف نمایید.
در صورت بروز سردرد، اسهال، عصبانیت، تعریق بیش از حد، عدم تحمل گرما، درد قفسه سینه، افزایش تعداد نبض، یا طپش قلب، به پزشک اطلاع دهید.
دارو را در جای گرم و مرطوب نگهداری نکنید، زیرا موجب تجزیه دارو می‌شود.
به بیمار توصیه کنید همواره از فرآورده مربوط به یک کارخانه استفاده کنید چون فرآورده‌های مختلف مقادیر متفاوتی از دارو را دارند.
به بیمار توضیح دهید درمان جایگزینی مادام العمر است، مگر اینکه هایپوتیروئیدی گذرا باشد.
مصرف در سالمندان: بیماران سالخورده نسبت به اثرات لووتیروکسین حساس تر هستند. در بیمارانی که سن بیش از 60 سال دارند، مقدار مصرف اولیه باید 25 درصد کمتر از مقدار معمول توصیه شده باشد.
مصرف در کودکان: ریزش نسبی مو ممکن است طی چند ماه اول درمان بروز کند. باید به کودک و والدین وی اطمینان داد که این عارضه گذرا است.
مصرف در شیردهی: مقدار کمی از لووتیروکسین در شیر ترشح می‌شود. مصرف این دارو در دوران شیردهی باید با احتیاط همراه باشد.
عوارض جانبی
اعصاب مرکزی: عصبانیت، بی‌خوابی، لرزش، تب، سر درد.
قلبی- عروقی: تاکیکاری، طپش قلب، آریتمی، آنژین صدری، زیاد شدن فشار نبض، ایست قلبی.
دستگاه گوارش: تغییر در اشتها، تهوع، اسهال.
سایر عوارض: سر درد، کرامپهای ساق پا، کاهش وزن، تعریق، عدم تحمل گرما، واکنشهای آلرژیک پوست، بی‌نظمی قاعدگی.
توجه: در صورت بروز واکنشهای آلرژیک یا علائم پر‌کاری تیروئید، باید مصرف دارو قطع شود.
مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: علائم و نشانه‌های پرکاری تیروئید عبارت‌اند از کاهش وزن، افزایش اشتها، طپش قلب، عصبانیت، اسهال، کرامپهای شکمی، تعریق، تاکیکاردی، افزایش فشار خون، زیاد شدن فشار نبض، آنژین، آریتمی قلبی، لرزش، سردرد، بی خوابی، عدم تحمل گرما، تب، بی نظمی قاعدگی.
درمان: شامل کاهش جذب گوارش و خنثی کردن اثرات مرکزی و محیطی دارو و عمدتاً فعالیت سمپاتیک آن می‌شود. معده را شستشو داده یا ایجاد استفراغ می‌کنند و به دنبال آن تا چهار ساعت بعد از بلع دارو به بیمار ذغال فعال می‌دهند. در صورت بیهوش بودن بیمار، یا بروز حملات تشنجی، باید از بروز آسپیراسیون جلوگیری کرد. برای حمایت تنفسی می‌توان از اکسیژن یا تنفس مصنوعی استفاده کرد. همچنین، نارسایی احتقانی قلب و تب و زیادی قند خون را درمان، و کاهش مایعات بدن را جبران کرد. پروپرانولول (یا مهار کننده دیگر گیرنده بتا) ممکن است برای مقابله با بسیاری از اثرات ناشی از افزایش فعالیت سمپاتیک به کار رود. مصرف لووتیروکسین باید طی 6-2 روز به تدریج کاهش یابد و سپس با مقدار کمتری مجدداً شروع می‌شود.

 

فهرست دارو ها
No Image
والرین
موارد و مقدار مصرف: فرآورده های حاوی والرین در تنش های عصبی ،اضطر...
1395/04/26
No Image
پروستاتان
موارد و مقدار مصرف: قطره پروستاتان در موارد التهاب حاد و مزمن پرو...
1395/04/26
No Image
اولئاکرات
موارد و مقدار مصرف: اولیاکرات در درمان زیادی فشارخون بکار می رود....
1395/04/26
No Image
میرتوپلکس
موارد مصرف‌: میرتوپلکس‌ دارای‌ خاصیت‌ ضد ویروس‌ هرپس‌ سیمپلکس‌
1395/04/26
No Image
کارمیناتیوز
موارد و مقدار مصرف: این فرآورده ها جهت برطرف نمودن سوءهاضمه، نفخ ...
1395/04/26