۱۳۹۵/۰۴/۲۵| تعداد بازدید: ۱۸۲
الف) پرکاری تیروئید بزرگسالان: از راه خوراکی، مقدار mg/day 15 در پرکاری خفیف،

Methimazole

 
متیمازول
موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
الف) پرکاری تیروئید
بزرگسالان: از راه خوراکی، مقدار mg/day 15 در پرکاری خفیف، mg/day 40-30 در پرکاری متوسط و mg/day 60 در پرکاری شدید تیروئید مصرف می‌شود. در همه موارد، دوز روزانه در 3 دوز منقسم، هر 8 ساعت مصرف می‌شود. درمان تا طبیعی شدن عملکرد تیروئید ادامه می‌یابد و سپس، مقدار نگهدارنده 15- 5 میلی‌گرم به‌صورت منقسم مصرف می‌شود. حداکثر مقدار مصرف mg/day 30 است.
کودکان: مقدار mg/kg/day 4/0 در مقادیر منقسم هر هشت ساعت ، مصرف می‌شود. درمان تا طبیعی شدن عملکرد تیروئید ادامه می‌یابد و سپس، مقدار نگهدارنده mg/kg/day 2/0، در مقادیر منقسم هر هشت ساعت، مصرف می‌شود.
ب) درمان پرکاری تیروئید قبل از جراحی تیروئید
بزرگسالان و کودکان: مقادیر مصرف مانند مقادیر توصیه شده برای درمان پرکاری تیروئید تا طبیعی شدن عملکرد تیروئید است.
پ) بحران تیروتوکسیکوز
بزرگسالان و کودکان: مقادیر مصرف مانند مقادیر توصیه شده برای درمان پرکاری تیروئید است. مصرف پروپیل تیواوراسیل برای درمان توفان تیروئید ی ترجیح داده می‌شود.
مکانیسم اثر
اثر ضد تیروئید: در درمان پرکاری تیروئید، متی مازول از طریق ممانعت از اتصال ید به تیروزین، ساخت هورمون تیروئید را مهار می‌کند. متی مازول از تشکیل یدوتیرونین نیز جلوگیری می‌کند. در درمان پرکاری تیروئید قبل از جراحی تیروئید، متی‌مازول ساخت هورمون تیروئید را مهار می‌سازد و موجب طبیعی شدن عملکرد تیروئید می‌شود و بدین ترتیب، مشکلات جراحی را در طول برداشتن غده تیروئید کاهش می‌دهد و در نتیجه، مرگ و میر ناشی از جر احی تیروئید کاهش می‌یابد. مصرف ید عروق غده تیروئید را کاهش داده و میزان شکنندگی آن را کمتر می‌کند. برای درمان بحران تیروتوکسیک (تیروتوکسیکوز)، از نظر تئوری، پروپیل تیوراوراسیل (PTU) بر مصرف متی‌مازول ارجحیت دارد، زیرا از تبدیل تیروکسین (T4)‌ به تری‌یدوتیرونین (T3) در محیط جلوگیری می‌کند.
موارد منع مصرف و احتیاط:
تداخل دارویی
در صورت مصرف همزمان با پروپیل تیواوراسیل (PTU) و آدرنوکورتیکوئیدها یا ACTH، ممکن است مقدار مصرف استروئید با تغییر وضعیت غده تیروئید کاهش یابد.
مصرف همزمان با داروهای کاهنده فعالیت مغز استخوان خطر بروز آگرانولوسیتوز را افزایش می‌دهد.
مصرف همزمان با داروهای دیگری که دارای اثر سمی بر روی کبد هستند، خطر مسمومیت کبدی را افزایش می‌دهد.
مصرف همزمان با گلیسرول یددار، لیتیم، یدور پتاسیم و آمیودارون ممکن است موجب تشدید کم کاری تیروئید و اثرات گواترزایی شود.
متی‌مازول ممکن است با اثر آنتاگونیستی خود بر ویتامین K، اثر داروهای ضد انعقاد را تشدید نماید. متی‌مازول ممکن است سطح دیگوکسین را افزایش دهد.
 
تداخل دارویی:
اثر بر آزمایشهای تشخیصی
متی‌مازول ممکن است باعث کاهش سطح هموگلوبین و نیز کاهش شمارش پلاکتها، گرانولوسیت‌ها و WBC شود.
مکانیسم اثر:
فارماکوکینتیک
جذب: از دستگاه گواش به سرعت جذب می‌شود (فراهم ی زیستی آن حدود 95-80 درصد است).
پخش: از جفت به راحتی عبور می‌کند و در شیر ترشح می‌شود. این دارو در تیروئید تجمع می‌یابد. به پروتئین پیوند نمی‌یابد.
متابولیسم: در کبد متابولیزه می‌شود.
دفع: حدود 80 درصد دارو و متابولیتهای آن از طریق کلیه (7 درصد آن به صورت تغییر نیافته) دفع می‌شود. نیمه عمر دارو 13- 5 ساعت است.
فارماکوکینتیک:
موارد منع مصرف و احتیاط
موارد منع مصرف: حساسیت مفرط به دارو و دوران شیردهی.
موارد احتیاط : سن بیش از 40 سال، مقادیر بیش از mg/day 40 خطر بروز آگرانولوسیتوز افزایش می‌یابد، مصرف همزمان با داروهایی که موجب بروز آگرانولوسیتوز می‌ شوند، بارداری.
اشکال دارویی:
اشکال دارویی:
Tablet: 5mg
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماکولوژیک: آنتاگونیست هورمون تیروئید.
طبقه‌بندی درمانی: ضد پرکاری تیروئید.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده D
ملاحظات اختصاصی
1- مصرف دارو در ساعت معین اثر دارو را افزایش می‌دهد.
2- مصرف مقادیر بیش از mg/day 40 خطر بروز آگرانولوسیتوز را افزایش می‌دهد.
3- معمولاً یک داروی مسدود کننده گیرنده بتا ( معمولاً پروپرانولول ) برای کنترل علائم محیطی پرکاری تیروئید (عمدتاً تاکیکاردی ) به کار می‌رود.
4- عملکرد طبیعی غده تیروئید ممکن است طی چند ماه حاصل شود.
5- واکنشهای جانبی نوع سولفونامیدی ممکن است با مصرف این دارو رخ دهد.
6- در افراد دارای شواهد بیماری، CBC باید چک شود.
7- تست‌های عملکرد کبدی بخصوص در مواقع شک به اختلال کبدی باید پایش شود.
8- تست‌های تیروئیدی باید به صورت دوره‌ای پایش شود.
نکات قابل توصیه به بیمار
1- دارو را هر روز سر ساعت معین مصرف نمایید.
2- در صورت بروز تحریکات گوارشی، دارو را با غذا مصرف کنید.
3- در صورت بروز تب، گلودرد، کسالت، خونریزی غیرمعمول، زرد شدن چشمها، تهوع یا استفراغ، فوراً به پزشک اطلاع دهید.
4- گرما و رطوبت موجب فاسد شدن دارو می‌شود.
5- در مورد مصرف متی‌مازول به پزشک یا دندانپزشک اطلاع دهید.
6- علائم بروز پرکاری و کم کاری تیروئید و طریقه مقابله با آن را بیاموزید.
مصرف در شیردهی: از آنجا که متی‌مازول در شیر ترشح می‌شود، قبل از شروع درمان، شیردهی باید قطع شود. با این وجود، در صورت لزوم شیردهی، مصرف پروپیل تیواوراسیل ترجیح داده می‌شود.
عوارض جانبی
اعصاب مرکزی: سردرد، خواب آلودگی، سرگیجه حقیقی، افسردگی، پارستزی، تحریک CNS، تب، نوریت، نوروپاتی‌ها.
پوست: بثورات پوستی، کهیر، تغییر رنگ پوست، خارش، سندرم شبه لوپوس، درماتیت اکسفولیاتیو.
دستگاه گوارش: اسهال، تهوع، استفراغ، کاهش حس چشایی، دیسترس اپی گاستر، بزرگی غدد بزاقی (به نظر می‌ رسد به مقدار مصرف بستگی داشته باشد).
خون: آگرانولوسیتوز ، لکوپنی، گرانولوسیتوپنی، ترومبوسیتوپنی، آنمی آپلاستیک (به نظر می‌رسد به مقدار مصرف بستگی داشته باشد).
کبد: یرقان ، هپاتیت، اختلال عملکرد کبدی.
کلیه: نفریت.
سایر عوارض: درد مفصلی، درد عضلانی، تب دارویی، لنفادنوپاتی.
توجه: در صورت بروز اولین علامت مسمومیت کبدی یا بروز آگرانولوسیتوز ، پان سیتوپنی، هپاتیت یا درماتیت اکسفولیاتیو، باید مصرف دارو قطع شود.
مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: تهوع ، استفراغ، دیسترس اپی گاستر، تب، سردرد، درد مفصلی، خارش، ادم، پان‌سیتوپنی.
درمان: حمایتی است. در صورت امکان باید با شستشوی معده یا واداشتن بیمار به استفراغ محتویات معده را تخلیه کرد. در صورت بروز کاهش فعالیت مغز استخوان، می‌توان از خون تازه کامل، کورتیکواستروئیدها و آنتی بیوتیکها استفاده کرد.
فهرست دارو ها
No Image
والرین
موارد و مقدار مصرف: فرآورده های حاوی والرین در تنش های عصبی ،اضطر...
1395/04/26
No Image
پروستاتان
موارد و مقدار مصرف: قطره پروستاتان در موارد التهاب حاد و مزمن پرو...
1395/04/26
No Image
اولئاکرات
موارد و مقدار مصرف: اولیاکرات در درمان زیادی فشارخون بکار می رود....
1395/04/26
No Image
میرتوپلکس
موارد مصرف‌: میرتوپلکس‌ دارای‌ خاصیت‌ ضد ویروس‌ هرپس‌ سیمپلکس‌
1395/04/26
No Image
کارمیناتیوز
موارد و مقدار مصرف: این فرآورده ها جهت برطرف نمودن سوءهاضمه، نفخ ...
1395/04/26