۱۳۹۵/۰۴/۲۴| تعداد بازدید: ۲۱۲
موارد و مقدار مصرف الف) درمان کمبود آهن.

Ferrous Sulfate

 
فروس سولفات
موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
الف) درمان کمبود آهن.
بزرگسالان: mg 200-100 آهن المنتال سه بار در روز ـ مقدار مصرف، برحسب نیاز و تحمل بیمار، به تدریج تا 300 میلی‌گرم چهار بار در روز افزایش می‌یابد.
کودکان 12-2 سال- mg/kg 3 روزانه به‌صورت منقسم 4-3 بار در روز.
کودکان 6 ماه تا 2 سال- تا mg/kg6 در روز به صورت منقسم (4-3 بار در روز).
بیماران مسن ممکن است دوز بالاتری نیاز داشته باشند.
ب) پیشگیری از کم خونی ناشی از کمبود آهن.
بزرگسالان: مقدار mg/day 300 از راه خوراکی مصرف می‌شود.
کودکان- مقدار mg/kg/day 5 در مقادیر منقسم مصرف می‌شود.
مکانیسم اثر
اثر خونسازی: سولفات فرو جایگزین آهن می‌شود که یک جزء اساسی در تشکیل هموگلوبین است.
موارد منع مصرف و احتیاط:
تداخل دارویی
اسیدآسکوربیک (ویتامین C) جذب سولفات فرو را افزایش می‌دهد.
داروهای ضداسید، کلسیترامین، عصاره لوزالمعده و ویتامین E جذب سولفات فرو را کاهش می‌دهند (مصرف این داروها باید با فاصله 2-1 ساعت از یکدیگر صورت گیرد.).
در صورت مصرف همزمان با داکسیسایکلین، ممکن است جذب سولفات فرو دچار اختلال شود، حتی اگر زمان نوبت مصرف این دو دارو از هم فاصله داشته باشد.
کلرامفنیکل پاسخ به درمان با آهن را به تأخیر می‌اندازد.
مصرف همزمان با تتراسیکلین، جذب هر دو دارو را مهار می‌سازد. مصرف تتراسیکلین باید سه ساعت بعد یا دو ساعت قبل از مصرف آهن باشد.
سولفات فرو جذب پنیسیلامین را کاهش می‌دهد. این داروها باید با فاصله حداقل دو ساعت از یکدیگر مصرف شوند.
فروس سولفات می‌تواند جذب لوودوپا، متیلدوپا، لووتیروکسین، پنی‌سیلین آمین و کینولونها را کم کند، بنابراین با حداقل 2 ساعت فاصله مصرف شود.
 
تداخل دارویی:
اثر بر آزمایشهای تشخیصی
سولفاتفرو رنگ مدفوع را سیاه می‌کند و با آزمونهای انجام شده برای تشخیص وجود خون در مدفوع تداخل می‌کند. این دارو ممکن است موجب به دست آمدن نتایج مثبت کاذب آزمون گوایاک (Guaiac) و آزمون ارتوتولوئیدین شود، ولی معمولاً بر آزمون بنزیدین تأثیری نمی‌گذارد.
مقادیر بیش ازحد آهن ممکن است برداشت تکنتیوم Tc99m‌ را کاهش دهد و بنابراین، با تصویربرداری از استخوان تداخل کند.
مکانیسم اثر:
فارماکوکینتیک
جذب: در تمام طول دستگاه گوارش جذب می‌شود ، ولی جذب عمده آن از دوازدهه و ابتدای ژوژ نوم است. در افراد سالم تا حدود 10 درصد آهن و در بیماران مبتلا به کمخونی ناشی از کمبود آهن، تا 60 درصد آهن جذب می‌شود. غذا ممکن است جذب این دارو را 50-33 درصد کاهش دهد.
پخش: از طریق سلولهای مخاطی دستگاه گوارش به داخل خون منتقل می‌شود و در آنجا بلافاصله به یک پروتئین حامل (ترانسفرین ) ‌پیوند می‌یابد و برای شرکت در ساختمان هموگلوبین به مغز استخوان برده می‌شود. پیوند آهن به پروتئین بسیار زیاد است.
متابولیسم: با تخریب هموگلوبین، آهن آزاد ولی ذخیره شده و دوباره توسط بدن استفاده می‌شود.
دفع: افراد سالم در روز به میزان کمی آهن از دست می‌دهند. مردان و زنان یائسه حدود mg/day 1 و زنان دیگر حدود mg/day 5/1 آهن از دست می‌دهند. از دست دادن آهن معمولاً از طریق ناخنها ، مو، مدفوع و ادرار است. مقادیر بسیار جزئی از طریق صفرا و تعریق از دست می‌رود.
فارماکوکینتیک:
موارد منع مصرف و احتیاط
موارد منع مصرف: هموکروماتوز، هموسیدروز، کم خونی همولیتیک یا حساسیت مفرط شناخته شده نسبت به اجزای این فرآورده.
موارد احتیاط فراوان : زخم گوارشی، آنتریت ناحیه‌ای، کولیتاولسروز یا هپاتیت (به دلیل اثرات تحریکی آهن بر روی مخاط دستگاه گوارش).
موارد احتیاط : مصرف طولانی مدت دارو.
اشکال دارویی:
اشکال دارویی:
Tablet: 50 mg Fe2+
Capsule (Glycine sulfate): 100 mg Fe 2+
Drop: 125 mg/ml
Syrup: 200mg (41 mg Fe2+) /5ml
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماکولوژیک: مکمل خوراکی آهن.
طبقه‌بندی درمانی: خونساز.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده A
ملاحظات اختصاصی
1- فرآورده‌های مایع این دارو را می‌توان با آب میوه (ترجیاً آب پرتقال، که جذب آهن را افزایش می‌دهد) یا آب مصرف کرد. از مصرف این شکل دارو با شیر یا داروهای ضداسید خودداری شود. داروهای ضداسید را باید یک ساعت قبل یا دو ساعت بعد از فراورده حاوی آهن مصرف کرد. برای جلوگیری از تغییر رنگ دندانها ، اشکال مایع دارو توسط نی مصرف گردد.
2- از خرد کردن قرصها خودداری شود. اگر بیمار قادر به بلعیدن قرصها نیست، مصرف شکل مایع دارو برای وی ترجیح داده می‌شود.
3- تحریکات گوارشی ناشی از مصرف دارو به مقدار عنصر آهن موجود در این دارو بستگی دارد. مصرف دارو همراه با غذا ترجیح داده می‌شود، ولی ممکن است ناراحتیهای گوارشی آن را افزایش دهد.
4- غذا جذب دارو را حدود 50-33 درصد کاهش می‌دهد.
5- اثر این دارو بر روی عملکرد روده‌ها پیگیری شود.
6- اشکال خوراکی آهن مکمل ممکن است رنگ مدفوع را سیاه کنند. این حالت نشان دهنده مقدار آهن جذب نشده است و خطری ندارد، مگر آنکه علائم خونریزی گوارشی وجود داشته باشد.
7- مقدار هموگلوبین و تعداد رتیکولوسیتها طی درمان پیگیری گردد.
8- سمیت شدید آهن در مصرف بیش از حد دارو بخصوص در کودکان دیده شده که می‌توان منجر به مرگ گردد.
9- در بیمارانی که دارای زخم معده، انتریت یا کولیتاولسراتیو هستند استفاده نشود.
10- در بیمارانی که تحت تزریق خون قرار می‌گیرند استفاده نشود.
11- در نوزادان نارس تا زمانی که ذخیره ویتامین E کامل نشده است استفاده نشود.
12- تجویز آهن بیش از 6 ماه جایگاهی ندارد مگر آنکه بیمار خونریزی یا منوراژی مداوم داشته باشد.
نکات قابل توصیه به بیمار
1- در صورت بروز اسهال یا یبوست، برای تنظیم مقدار مصرف و رژیم غذایی، به پزشک اطلاع دهید. ادامه مصرف آهن تا 4-2 ماه بعد از برطرف شدن کم خونی ممکن است لازم باشد. دارو را طبق دستور پزشک مصرف نمایید.
2- در صورت فراموش کردن یک نوبت مصرف دارو، از مصرف آن خودداری کرده و نوبتهای بعدی را طبق برنامه رعایت کنید. مقدار مصرف بعدی را نیز دوبرابر نکنید.
3- این دارو را از دسترس کودکان دور نگه دارید، زیرا خطر مسمومیت با آهن وجود دارد.
4- رعایت رژیم غذایی صحیح از بروز یبوست جلوگیری می‌کند.
5- این دارو ممکن است موجب سیاه شدن رنگ مدفوع گردد که ناشی از آهن جذب نشده است و خطری ندارد.
مصرف در سالمندان: در بیماران سالخورده بروز یبوست ناشی از مصرف آهن شایع است. با رعایت رژیم غذایی صحیح می‌توان این عارضه را به حداقل رساند. بیماران سالخورده ممکن است به مقادیر بیشتری از این دارو احتیاج داشته باشند، زیرا کاهش ترشحات معده و فقدان اسید کلریدریک آزاد در شیره معده این بیماران، ممکن است ظرفیت جذب آهن را کاهش دهد.
مصرف در کودکان: مصرف بیش از حد این دارو در کودکان ممکن است مرگ آور باشد که باید بلافاصله درمان شود.
مصرف در شیردهی: مصرف داروهای مکمل آهن معمولاً در زنان شیرده توصیه می‌شود. هیچ‌گونه عوارض جانبی گزارش نشده است.
عوارض جانبی
دستگاه گوارش: تهوع، استفراغ، بی‌اشتهایی، یبوست، تیره شدن رنگ مدفوع.
خون: هموسیدروز (با مصرف طولانی‌مدت).
سایر عوارض: فرآورده‌های مایع این دارو ممکن است موجب تغییر رنگ دندانها شود.
توجه: نشانه‌های گوارشی با مصرف طولانی مدت این دارو تشدید می‌ شوند.
مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: مقدار کشنده آهن mg/kg 250-200 است. مرگ با مصرف مقادیر کمتر دارو نیز اتفاق افتاده است. نشانه‌های مسمومیت ممکن است بعد از مصرف mg/kg 60-20 آهن بروز کنند. علائم بالینی مصرف بیش از حد دارو ممکن است به ترتیب زیر بروز کنند:
حدود 8-5/0 ساعت بعد از مصرف دارو، لتارژی، تهوع و استفراغ، مدفوع سبز و بعد سیاه قیری، نبض ضعیف و سریع، کمی فشارخون، دهیدراسیون، اسیدوز و اغما. در صورت از بین رفتن خطر مرگ، این نشانه‌ها ممکن است طی 24 ساعت از بین بروند.
طی 48-12 ساعت، این نشانه‌ها ممکن است همراه با احتقان منتشر عروق، ادم ریوی، شوک، تشنجات، آنوری و کمی دمای بدن بازگردند. به دنبال این نشانه‌ها، مرگ ممکن است اتفاق بیفتد.
درمان: شامل حمایت فوری از راههای هوایی، دستگاه تنفسی و دستگاه گردش خون می‌شود. در صورت هوشیار بودن بیمار و سالم بودن رفلکس حلقی (gag reflex)، می‌توان با شربت ایپکا استفراغ ایجاد کرد. در غیر این صورت، باید معده را شستشو داد. بعد از استفراغ، معده را با محلول یک درصد بی‌کربنات سدیم شستشو می‌دهند تا آهن به ترکیبی با اثر تحریکی کمتر و قدرت جذب بسیار کم تبدیل شود. از طریق پرتونگاری با اشعه x‌ از شکم، می‌توان وجود مقادیر بیش از حد آهن را تعیین کرد. اگر غلظت سرمی آهن بیش از mg/dl 350 باشد، می‌توان دفروکسامین را برای شلات کردن سیستمیک مصرف کرد.
آسیبهای عضوی، مانند تنگی پیلور، سیروز کبدی، اسیب CNS و انسداد روده‌ای ، احتمالاً برگشت ناپذیر خواهند بود.
فهرست دارو ها
No Image
والرین
موارد و مقدار مصرف: فرآورده های حاوی والرین در تنش های عصبی ،اضطر...
1395/04/26
No Image
پروستاتان
موارد و مقدار مصرف: قطره پروستاتان در موارد التهاب حاد و مزمن پرو...
1395/04/26
No Image
اولئاکرات
موارد و مقدار مصرف: اولیاکرات در درمان زیادی فشارخون بکار می رود....
1395/04/26
No Image
میرتوپلکس
موارد مصرف‌: میرتوپلکس‌ دارای‌ خاصیت‌ ضد ویروس‌ هرپس‌ سیمپلکس‌
1395/04/26
No Image
کارمیناتیوز
موارد و مقدار مصرف: این فرآورده ها جهت برطرف نمودن سوءهاضمه، نفخ ...
1395/04/26